Zasada uwzględniania szczególnych potrzeb małoletnich:
Przy stosowaniu niniejszych Standardów uwzględnia się indywidualne potrzeby małoletnich
z niepełnosprawnościami oraz ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w szczególności ich możliwości psychofizyczne, sposób komunikowania się, potrzeby w zakresie przemieszczania się, orientacji w przestrzeni oraz rozumienia przekazywanych informacji. Sposób przyjmowania zgłoszenia, prowadzenia rozmowy, udzielania pomocy i zapewniania bezpieczeństwa dostosowuje się do potrzeb konkretnego ucznia. W razie potrzeby zapewnia się odpowiednią formę komunikacji lub pomoc osoby wspierającej, o ile jej udział nie zagraża bezpieczeństwu ucznia ani prawidłowemu przebiegowi interwencji.
1. Kontakt fizyczny z uczniami
Zasada ogólna: Kontakt fizyczny pracownika z uczniem powinien być uzasadniony sytuacją, adekwatny do wieku, potrzeb i stanu psychofizycznego ucznia oraz odbywać się z poszanowaniem jego godności, intymności i prawa do decydowania o własnym ciele. Co do zasady pracownik informuje ucznia o potrzebie kontaktu fizycznego i uzyskuje jego zgodę, o ile okoliczności pozwalają na jej uzyskanie. Niedopuszczalne są zachowania o charakterze seksualnym, przemocowym, poniżającym lub naruszającym intymność ucznia, w szczególności dotykanie stref intymnych, masowanie, branie ucznia na kolana oraz inne formy kontaktu fizycznego niemające uzasadnienia w sprawowaniu opieki, udzielaniu pomocy lub zapewnieniu bezpieczeństwa.
Kontakt fizyczny jest dopuszczalny w szczególności:
- podczas udzielania pierwszej pomocy;
- podczas niezbędnej asekuracji na zajęciach wychowania fizycznego oraz innych zajęciach
i aktywnościach szkolnych; - podczas udzielania pomocy uczniowi z niepełnosprawnością ruchową, w szczególności przy przemieszczaniu się, zmianie pozycji, pokonywaniu barier architektonicznych lub wykonywaniu czynności samoobsługowych, jeżeli uczeń takiej pomocy wymaga;
- podczas udzielania pomocy uczniowi niewidomemu lub słabowidzącemu w bezpiecznym przemieszczaniu się lub orientacji w przestrzeni, zgodnie z jego potrzebami i preferowanym sposobem udzielania pomocy;
- podczas ewakuacji lub w innych sytuacjach wymagających zapewnienia bezpieczeństwa ucznia;
- w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ucznia albo innych osób — wyłącznie w zakresie niezbędnym do usunięcia zagrożenia i przez czas konieczny do jego ustania.
W przypadku ucznia z niepełnosprawnością sposób udzielania pomocy wymagającej kontaktu fizycznego powinien uwzględniać jego indywidualne potrzeby, możliwości komunikacyjne oraz ustalony z uczniem i, w razie potrzeby, jego rodzicami sposób udzielania wsparcia.
2. Komunikacja werbalna i równe traktowanie
Zasada ogólna: Komunikacja opiera się na szacunku i poszanowaniu godności ucznia. Niedopuszczalne jest stosowanie sarkazmu, wyśmiewanie, zawstydzanie, obrażanie czy używanie wulgaryzmów. Zabrania się komentowania wyglądu, ubioru czy sylwetki ucznia w sposób złośliwy lub zawierający podtekst seksualny. Zwracanie uwagi na ubiór niezgodny ze statutem szkoły musi być sformułowane neutralnie, rzeczowo i dyskretnie. Personel traktuje wszystkich uczniów z równym szacunkiem i bez dyskryminacji, z uwzględnieniem ich indywidualnych potrzeb, w tym wynikających z niepełnosprawności lub specjalnych potrzeb edukacyjnych. Zapewnienie racjonalnych dostosowań i niezbędnego wsparcia nie stanowi faworyzowania ucznia.
3. Przestrzeń i prywatność
Zakaz spotkań prywatnych: Pracownikom kategorycznie zabrania się spotykania z uczniami poza godzinami pracy szkoły w celach prywatnych, a także zapraszania uczniów do swoich prywatnych mieszkań.
4. Procedura reagowania w przypadku naruszenia zasad relacji personel – małoletni
§ 1. Zgłoszenie incydentu: Każda osoba (uczeń, rodzic, pracownik szkoły), która poweźmie informację o naruszeniu zasad relacji przez pracownika placówki, ma obowiązek niezwłocznie zgłosić ten fakt dyrektorowi szkoły lub Koordynatorowi ds. SOM (pedagogowi szkolnemu). Osoba przyjmująca zgłoszenie sporządza niezwłocznie Kartę Interwencji (notatkę) i przekazuje ją pedagogowi lub dyrektorowi. Zgłoszenie zostaje niezwłocznie wpisane do Rejestru Zgłoszeń
i Incydentów pod indywidualnym numerem referencyjnym.
§ 2. Wstępne działania interwencyjne i ochrona małoletniego: Dyrektor szkoły lub Koordynator ds. SOM podejmuje natychmiastowe działania mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa, ochrony i wsparcia małoletniemu, którego dotyczy zgłoszenie. Rozmowa
z uczniem odbywa się w obecności psychologa lub pedagoga. Rozmowa ta ma charakter wyłącznie wspierający i diagnostyczny. Z racji braku uprawnień procesowych organów ścigania, personelowi szkoły kategorycznie zabrania się prowadzenia czynności o charakterze przesłuchania (szczegółowego wypytywania o detale drastycznych zdarzeń), aby nie dopuścić do wtórnej wiktymizacji dziecka oraz nie utrudniać późniejszego postępowania dowodowego organom ścigania. Rodzice są informowani o sprawie, chyba że to oni stanowią bezpośrednie zagrożenie dla małoletniego.
§ 3. Opracowanie Planu Pomocy: Niezwłocznie po przeprowadzeniu rozmowy wspierającej
z małoletnim zespół specjalistów opracowuje formalny Plan Pomocy Małoletniemu i Zapewnienia Bezpieczeństwa. Ważne: plan ten tworzy się, jeśli sytuacja tego wymaga, a decyzję podejmuje zespół specjalistów wraz z pedagogiem szkolnym. Plan określa formy pomocy psychologicznej
i organizacyjnej. Decyzja szkoły o powiadomieniu organów ścigania nie jest uzależniona od zgody rodziców/opiekunów prawnych.