Sample Sidebar Module

This is a sample module published to the sidebar_top position, using the -sidebar module class suffix. There is also a sidebar_bottom position below the menu.

Sample Sidebar Module

This is a sample module published to the sidebar_bottom position, using the -sidebar module class suffix. There is also a sidebar_top position below the search.
Konkursy, turnieje, uroczystości
  • Zarejestruj

W dniach 17 - 19 czerwca 2016 roku odbył się ostatni, IV zjazd w ramach projektu „Polska w XX wieku.” W piątkowy wieczór uczestnicy wszystkich warsztatów prowadzonych przez Centrum im. prof. Bronisława Geremka wzięli udział w uroczystym podsumowaniu projektów. Odbyło się ono w budynku Podchorążówki w Łazienkach Królewskich. Po wielu przemówieniach przyszedł czas na wręczenie dyplomów, nagród książkowych oraz pozowanie do pamiątkowych zdjęć...
A w sobotę normalne zajęcia. Nauczyciele i uczniowie w swoich grupach uczyli się analizować różne źródła historyczne metodą OPVL. Ponadto dyskutowaliśmy na temat psychospołecznych skutków II wojny światowej. Również tych zagadnień dotyczyło spotkanie z autorem książki „Wielka trwoga” Marcinem Zarembą. Jest on adiunktem w Instytucie Historycznym UW i Instytucie Studiów Politycznych PAN. Interesuje się historią społeczną PRL. W 2013 roku został laureatem Nagrody Historycznej im. Kazimierza Moczarskiego i Nagrody im. Jerzego Turowicza. „Wielka trwoga” to książka, która ukazuje pierwsze lata po II wojnie światowej. Autor pokazuje rozbite społeczeństwo, w którym na porządku dziennym były gwałty i grabieże, a niepewność jutra spędzała sen z powiek ludziom udręczonym przez pięcioletnią okupację. Czy wybuchnie kolejna wojna? Czy zdołam przetrwać głód i epidemie? Czy znajdę dom i jakiekolwiek zajęcie w kraju, który nawet nie ma ustalonych granic? Takie pytania zadawały sobie miliony Polaków. „Wielka trwoga” to przełomowa praca naukowa, ale też fascynująca opowieść historyka i publicysty, obecnego na łamach „Polityki”, „Gazety Wyborczej” i „Rzeczpospolitej”. Warsztaty popołudniowe dotyczyły życia codziennego w PRL - u przedstawianego przez władzę w kronikach filmowych.
Sobotni wieczór, to jak zwykle uczta duchowa. Tym razem to my gościliśmy w budynku Agory Teatr Sejneński działający przy Ośrodku „Pogranicze - sztuk, kultur, narodów” z siedzibą w Sejnach. Był to spektakl niezwykły, ponieważ aktorzy – nastoletni Polacy, Litwini i staroobrzędowcy mieszkający w Sejnach – opowiadają prawdziwe historie oraz legendy, które usłyszeli od swoich dziadków i pradziadków, odnajdując w nich własne korzenie. Na chwilę stają się własnymi przodkami, ucieleśniając ich wspomnienia cygańskich taborów, słowiańskich obrzędów kupalnych, pogańskich legend, by niepostrzeżenie przeistoczyć się w uczestników litewskiego wesela czy żebraków pod kościołem, a za chwilę opowiedzieć historię Racheli, córki krawca, czy żydowskiego dziecka uratowanego przed niechybną śmiercią. Za sprawą tych opowieści, pieśni i modlitw w różnych językach powstaje scalony obraz bogatej, wielokulturowej cywilizacji sprzed lat. „Kroniki sejneńskie” w reżyserii Bożeny Szroeder to spektakl, którego premiera odbyła się w 1999 roku. Prezentowany był on w wielu miastach Polski, wielu krajach i na wielu międzynarodowych festiwalach. Obecnie aktorzy, którzy w nim występują to IV Pokolenie Kronik Sejneńskich.
W niedzielny poranek nastąpiło podsumowanie projektu oraz prezentacja zadań końcowych poszczególnych grup. A te zadania to filmy, które uczniowie mieli „nakręcić”. Dotyczyły one wybranych, najważniejszych wydarzeń z historii Polski XX wieku, którymi chcieliby zainteresować swoich rówieśników z zagranicy.
Na koniec projektu organizatorzy zaprosili niezwykle ciekawego gościa - Zbigniewa Bujaka, który był jednym z liderów pierwszej Solidarności i przywódcą podziemia czasów stanu wojennego. Wygłosił interesujący wykład na temat etosu Solidarności. Czym i jaki był? Co po nim pozostało? Dlaczego nastąpił jego rozpad?
Niestety, to były nasze ostatnie zajęcia. Po nich przyszedł czas na pożegnania. Niektórzy byli bardzo wzruszeni, inni przejęci, ale wszyscy mamy nadzieję, że jeszcze się spotkamy. Może w jakimś innym, ciekawym projekcie...


W dniach 14 - 15 maja odbył się III zjazd w ramach projektu Polska w XX wieku. Tym razem uczennice Anna Kalinowska i Agata Jędrek oraz pani Anna Bieniasz zwiedziły Muzeum Historii Żydów Polskich. Było to duże przeżycie, ponieważ byłyśmy tam po raz pierwszy.
W ciągu dwóch godzin poznałyśmy w skrócie historię polskich Żydów, ich kulturę, obyczaje, religię. Młodzież uczestniczyła w warsztatach: „Po dwóch stronach muru”, a nauczyciele w tym samym czasie zgłębiali tematykę Holocaustu poruszaną w filmach fabularnych i dokumentalnych.
W sobotni wieczór organizatorzy zabrali nas do Teatru 6. piętro na spektakl „Wujaszek Wania” w reżyserii Andrzeja Bubienia. Jest to jeden z najbardziej znanych i najczęściej wystawianych dramatów w dorobku Antoniego Czechowa. W przedstawieniu wystąpiła plejada znakomitych aktorów: Wojciech Malajkat, Anna Dereszowska, Michał Żebrowski, Piotr Machalica, Joanna Żółkowska, Irena Jun, Dorota Krempa, Migost Reczka. Naszym zdaniem największym atutem tego spektaklu był Wojciech Malajkat w roli tytułowej. Aktor celnie ukazał narastające szaleństwo swojego bohatera, który z początku był cynikiem bezlitośnie wykpiwającym otoczenie, następnie przeistoczył się w groźnego furiata, a pod koniec spektaklu stał się kompletnie wyobcowany. Poza tym Malajkat umiejętnie połączył tragizm z komizmem, co było widać zwłaszcza w scenie próby zabójstwa profesora – kiedy aktor wypowiedział słowa: „No i nie trafiłem”, cała widownia wybuchła śmiechem. „Pracoholizm, narastające zmęczenie topione w alkoholu, brak sensu w codziennej pogoni i czasu na osobiste szczęście… Te tematy tak bardzo nas dotyczą, a gdy mówi o nich Astrow, okazuje się, że były aktualne już ponad 100 lat temu i niewiele się od tej pory zmieniło. Słowa Czechowa brzmią ze sceny gorzko i prawdziwie” (recenzja Magdaleny Kuydowicz „Zwierciadło”).
W niedzielny poranek zarówno uczniowie jak i nauczyciele poznawali mechanizmy dyskryminacji i uprzedzeń społecznych. Dla przebiegu zajęć i dyskusji kluczowe były słowa Jane Elliott – autorki warsztatu Niebieskoocy/brązowoocy: „Uczymy się być rasistami, to znaczy, że możemy się również nauczyć jak nimi nie być. Rasizm nie jest genetyczny. To wszystko kwestia władzy“. Celem prowadzonych zajęć było ujawnienie funkcjonujących w społeczeństwie mechanizmów władzy, dominacji i kontroli, uwrażliwienie uczestników na kwestie różnorodności, upowszechnienie wiedzy na temat uprzedzeń i dyskryminacji ze względu na płeć, orientację seksualną, pochodzenie etniczne, wiek, sprawność i innych przyczyn, a także dostarczenie wiedzy prawnej na temat przeciwdziałania dyskryminacji. Uczestniczyliśmy w kilku bardzo interesujących ćwiczeniach.
Dodatkową atrakcją tego zjazdu była Noc Muzeów, która obywała się wówczas w Warszawie.


W dniach 8 - 10 kwietnia odbył się II zjazd w ramach projektu Polska w XX wiek. Tym razem uczennice Anna Kalinowska i Agata Jędrek oraz pani Anna Bieniasz zwiedziły Muzeum Powstania Warszawskiego. Nie obyło się bez emocji, niektórzy zarówno z grupy młodzieży i nauczycieli mieli łzy w oczach. Następnie młodzież uczestniczyła w warsztatach poświęconych życiu codziennym w okupowanej Warszawie oraz Janowi Karskiemu. Nauczyciele w tym samym czasie dyskutowali na temat polityki amerykańskiej wobec Polski w latach 1943-1947, a także poznali kilka narzędzi internetowych, które można wykorzystać podczas lekcji np. KAHOOT, FRUS.
W niedzielę uczniowie i nauczyciele przygotowywali się do spotkania ze świadkiem historii. Następnie spotkali się z panią Elżbietą Moczarską, córką Kazimierza Moczarskiego. Był on dziennikarzem, pisarzem, żołnierzem Armii Krajowej, szefem Biura Informacji i Propagandy ZWZ-AK. Przede wszystkim znany jest jako autor książki Rozmowy z katem, która stanowi relację ze wspólnego pobytu w więzieniu z generałem SS Jürgenem Stroopem.
Oczywiście nie zabrakło wydarzeń kulturalnych. Tym razem organizatorzy zabrali nas do Teatru Dramatycznego na spektakl „RED” w reżyserii Agnieszki Lipiec - Wróblewskiej. Sztuka Johna Logana opowiada o ostatnim dniu życia malarza Marka Rothko - legendy amerykańskiego ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Na scenie dochodzi do pojedynku dwóch pokoleń artystów mistrza, w którego rolę wcielił się świetny Janusz R. Nowicki oraz ucznia (debiutujący Julian Świeżewski).
Z niecierpliwością czekamy na następny zjazd.


Oto jak wyglądał pierwszy dzień wiosny w naszej szkole.


  Uczennice Ania Kalinowska (1a) oraz Agata Jędrek (1b) wraz z panią Anną Bieniasz zakwalifikowały się do projektu Polska w XX wieku - ogólnopolskie warsztaty historyczne im. prof. Bronisława Geremka, programu skierowanego do uczniów pierwszych klas szkół ponadgimnazjalnych oraz ich nauczycieli z całej Polski. Do rywalizacji o udział w programie wystartowało w tym roku szkolnym 259 uczniów, a możliwość uczestniczenia w warsztatach uzyskało tylko 21.
  Celem programu jest wsparcie młodzieży w rozwijaniu zainteresowań historią, w szczególności historią najnowszą oraz promowanie wiedzy historycznej, jako ważnego narzędzia rozumienia współczesnego świata. Dla nauczycieli jest okazją do poszerzenia wiedzy, poznania atrakcyjnych metod nauczania oraz dyskusji ze świadkami historii ostatniego półwiecza.
  W tym roku w ramach warsztatów i wykładów poruszane są m.in. kwestie dotyczące relacji polsko-żydowskich w XX w., polityki amerykańskiej wobec Polski w latach 1943-1947, mechanizmów dyskryminacji i uprzedzeń. Uczniowie i nauczyciele spotkają się ze świadkami historii – fotografem Chrisem Niedenthalem oraz córką Kazimierza Moczarskiego, Elżbietą Moczarską; zwiedzą Muzeum Powstania Warszawskiego i Muzeum Historii Żydów Polskich.
Warsztaty składają się z 4 weekendowych zjazdów odbywających się w Warszawie od marca do czerwca 2016 r. Pierwszy zjazd już za nami. Odbył się on w dniach 11-13 marca 2016. Nauczyciele wzięli udział w zajęciach analizujących modele edukacji historycznej, warsztatach dotyczących krytycznej interpretacji źródeł. Poznali możliwości wykorzystania dzieł filmowych w dydaktyce na przykładzie „Śmierci prezydenta” Jerzego Kawalerowicza. W programie dla uczniów znalazły się warsztaty analizujące wiek XX poprzez najważniejsze fotografie reporterskie, zajęcia o życiu codziennym w przedwojennej, wielokulturowej Warszawie oraz Warszawie czasów okupacji.
Organizatorzy warsztatów zadbali również o ucztę duchową uczestników zapewniając ciekawe wieczory z kulturą. Podczas pierwszego zjazdu obejrzeliśmy w Teatrze Ateneum spektakl „W progu, czyli tajemnica zaniechanych spodni” w reżyserii Bartka Konopki. W monodramie wystąpił świetny Marian Opania, który w jednym z wywiadów tak podsumował sztukę: „Historia starego bibliotekarza, z którą się zmierzymy w spektaklu jest pretekstem do pokazania całej gamy pokiereszowanego losu ludzkiego, z jego wzlotami i upadkami, stosunkiem do wiary, życia, do drugiego człowieka, do rzeczy ostatecznych, lecz także do definicji twórczości. Już nie mogę się doczekać by skonfrontować to wszystko z publicznością.”
  A my nie możemy się doczekać kolejnego zjazdu, czyli 8 - 10 kwietnia 2016. Na pewno zdamy szczegółową relację.


 

Start

Aktualności

O szkole

Informator

Kandydaci

Absolwenci